• Follow us on
05/Paź

Rozmowy na zadany temat. Seminarium

O tym, że muzeum jest narzędziem upowszechniania dyskursów władzy powiedziano i napisano już wiele. Poczynając od drugiej połowy XX wieku, przedstawiciele wielu dyscyplin (antropolodzy, historycy, historycy sztuki, filozofowie) podejrzliwie i krytycznie przyglądali się instytucji muzeum, jej nowoczesnemu rodowodowi, jej znaczeniu dla kształtowania się europejskich państw narodowych oraz legitymizowania imperialnego ładu, odziedziczonego po XIX wieku.

Dwie ostatnie dekady przyniosły wiele rozmaitych propozycji – teoretycznych i wyrastających z praktyki kuratorskiej i muzealnej – w jaki sposób tworzyć i rozwijać muzea, mając to wszystko w pamięci. Laboratorium muzeum jest przestrzenią, w której niektóre z tych pomysłów zostają zaprezentowane przez ich twórców lub propagatorów (a właściwie: twórczynie i propagatorki).

lab muzeum.001

Jednocześnie, mamy poczucie, że pracując w grupie warsztatowej, której uczestnicy przechodzą wspólnie przez cały cykl, potrzebujemy uwspólnić język i stworzyć słownik, z którego będziemy czerpać, rozmawiając ze sobą podczas kolejnych spotkań. Dlatego punktem wyjścia dla pierwszego w toku projektu seminarium były trzy teksty dotyczące tego, czym jest i w jaki sposób działa i może działać muzeum oraz jak możemy interpretować to, co i jak jest w nim prezentowane. Za pretekst do dyskusji posłużyły nam teksty Svetlany Alpers „The Museum as a Way of Seeing”, Mike Bal „Dyskurs muzeum” oraz Clementine Deliss „Trading perceptions”. Z każdego z nich wzięliśmy coś, co zostanie z nami na porzeby dalszej pracy.

Jednak to nie teksty były w centrum naszego zainteresowania, ale to, w jaki sposób proponowane przez nie terminy, typy refleksji i narzędzia mogą przekładać się na codzienną praktykę i środowisko pracy uczestników projektu.