Jako instytucje publiczne, muzea reprezentują pewne sposoby pojmowania tożsamości narodowej i historii. Co za tym idzie, kadrują także to, co jest uznawane za normę kulturową i obyczajową.

Jakie działania i interwencje, zarówno w samych muzeach, jak i w studiach muzealnych, mogą być więc sposobem na dostrzeganie tego, co wykluczone i zarazem na otwieranie nowych sposobów konstruktywnego dociekania i aktywizmu?

Profesorki Uniwersytetu Winnipeg w Kanadzie Angela Failler i Heather Milne, autorki projektu „Normy w muzeum?” (Museum Queeries) zwracają w nim uwagę na to, co muzeolog James Sanders nazwał „małymi pęknięciami i szczelinami w normatywnym fundamencie muzeum – przestrzeniami, w których mogą się zakorzenić nowe praktyki kuratorskie i edukacyjne”.